Moniek heeft eczeem. Chantal ging op bezoek bij Moniek en sprak met haar over het hebben van eczeem.
Ik heb eczeem met een erfelijke aanleg. Dat betekent dat ik mijn hele leven al eczeem heb. Maar in mijn puberteit kwam het pas naar voren. Waarschijnlijk kwam dat toen door hormoonveranderingen. Mijn moeder heeft ook aanleg voor eczeem. Mijn zus heeft het al vanaf haar babytijd. En mijn zoon heeft het ook. Het is erfelijk.
Ik krijg dan eczeemplekken op mijn armen. En ook rondom mijn ogen. Ik noem het dan mijn olifantenoogjes. Het kan heel wisselend zijn hoe het gaat. Verschillende dingen zijn daarop van invloed. Het kan het weer zijn, het kan hormonaal zijn, het kan samenhangen met allergieën, of hoe mijn weerstand is.
Toch is het bij mij steeds weer een raadsel waarom het opvlamt. Ineens vlamt het dan weer op en krijg ik zo’n jeukplek. En begin ik weer met krabben.
Ik vind het vooral niet leuk als ik plekken heb rondom mijn ogen. Op mijn armen kan ik mijn mouw eroverheen doen maar in mijn gezicht is het zichtbaar. Dat vind ik vervelend.
Ik vind het vooral vervelend als mensen er iets over zeggen. Ze zeggen dan bijvoorbeeld; “Je ogen zijn zo rood”. Ik weet zelf wel hoe het eruit ziet. Ik schenk er liever geen aandacht aan. Het is eigenlijk fijner om het te negeren. Anderen hoeven er niet iets over te zeggen, het is al ongemakkelijk genoeg.
Ook denken mensen soms dat het besmettelijk is, en dat is het niet.
Ja, ik ben naar de huisarts geweest. Daar kreeg ik een zalf. Als het echt actief is, gebruik ik medicijnzalf. Dat moet ik dan smeren. En sowieso moet ik elke dag mijn lichaam helemaal insmeren met een vette crème. Van top tot teen invetten. En als het slecht gaat gebruik ik de medicijnzalf twee keer per dag. Na een week hoeft het nog maar één keer per dag. Daarna smeer ik om de dag. Dan gaat het weer een beetje beter. Gelukkig werkt de medicijnzalf bij mij wel snel.
Moniek: "Ook denken mensen soms dat het besmettelijk is, en dat is het niet."
Ik voel mij net iets minder happy op de momenten dat ik eczeem heb. Als ik trainingen geef en de eczeem zit in mijn gezicht, dan vind ik dat wel iets minder fijn. Maar het is wat het is. Ik kan het verder niet veranderen. Voor mensen die meer last hebben van eczeem is dat erg vervelend. Maar ik kan gelukkig doen wat ik wil doen.
Omdat ik eczeem heb, douche ik altijd maar kort. En soms sla ik een dag over, dan douche ik een dag niet. Want water droogt je huid uit. Gek he?! Ik gebruik ook bijna geen doucheschuim. Ik was wel lekker met een washandje zodat het fris voelt.
Zwemmen doe ik wel graag. Ik ben opgegroeid op een woonboot. Aks ik water zie dan moet ik gewoon zwemmen. Na het douchen smeer ik mijn lichaam in met een vette zalf. Dat doe ik ook na het zwemmen.
Ik mag van mezelf een tijdje krabben. Daarna spreek ik mezelf streng toe, en moet ik van mezelf stoppen met krabben. Dat lukt dan wel. Ik probeer mijn nagels kort te houden. Het krabben is dan minder bevredigend, en mijn huid gaat er minder kapot van gaat. Soms neem ik een pilletje, antihistamine wat de jeuk minder maakt. Dat wil ook weleens helpen.
Ik heb een collega gehad die een antikrabcursus heeft gedaan. Speciaal voor mensen met eczeem om af te leren om te krabben. Maar ik heb nooit de moed gehad om mij daarvoor aan te melden. Misschien moet ik daar nog eens iets mee. Want krabben maakt het wel erger. Afleiding zoeken kan wel helpen. Een boek lezen bijvoorbeeld. Maar niet iets waar je van gaat zweten want dan wordt het weer erger.
Goed smeren, ook al kost het tijd. Smeren is een beetje gedoe maar het werkt wel het beste.
Als ik zichtbaar last heb van eczeem, dan zeg ik tegen mensen; “Ik heb last van eczeem. Daarom zie ik er zo uit”. Dan hoeven we het er verder niet over te hebben. Bij mij beïnvloedt het gelukkig niet mijn hele leven. Het is er en soms is het er niet. Soms moet ik voor controle naar de dermatoloog. Die hulp vind ik ook prettig.