Steeds meer dingen gaan via internet. Daarom helpt Steffie mensen die nog niet goed met computers kunnen omgaan.
Ouderen, mensen met weinig geld en mensen die moeite hebben met de Nederlandse taal kunnen gratis lessen volgen.
De cursussen zijn in Amsterdam, Den Haag en Rotterdam. Deelnemers krijgen ook een laptop. Eén van de cursussen was in Scheveningen.
Chantal van Steffie sprak daar met Ton. Hij is 80 jaar oud.
Ton werkte vroeger op zee, als conciërge en bij de post. Hij deed altijd werk met zijn handen. Computers vond hij nooit interessant.
Ik stond er heel sceptisch tegenover. Ik had er niets mee. Ik wil graag timmeren, zagen en boren. Dingen met mijn handen doen.
Ik had niets met het internet. Totaal niet.
Maar ja, je wordt ouder. Ik heb twee dochters. Zij zeiden; “Pas op pap, want mama komt misschien wel eerder dan jou te overlijden. En dan weet je helemaal niets”.
Want mijn vrouw doet alle regelzaken op de computer. Zij heeft een tablet. Zij kan daar mee overweg.
Er is mij honderd keer gezegd “Ga daar ook iets mee doen”. Maar het kwam er nooit van.
Tot ik dacht “Nu kan ik het nog”. En toen kwam deze cursus voorbij bij de vergadering van de Wijkbus.
Er was een collega die zei “Dat is wat voor jou”. Zo ben ik bij de cursus gekomen.
Ik heb gelukkig een kennis die veel werkt met computers. Daar mag ik alles aan vragen.
Hij zei; “In het begin zal je duizenden fouten maken. Maar zo ben ik ook begonnen. Ik wist eerst ook niets. Nu wel en je mag altijd alles vragen.” Hij moedigde mij aan.
En mijn dochters helpen mij ook. Zij helpen mij om er nog handiger in te worden.
Er komt in het begin zoveel op je af. Ik heb wel een telefoontje.
Ik kan appen maar verder deed ik niets met internet. Dus in het begin was het veel.
Ik ben blij met alles wat ik geleerd heb. Er gaat een wereld voor mij open. Ik leer nu dat ik iets kan opzoeken wat ik leuk vindt. De Telegraaf of het AD op de computer lezen bijvoorbeeld.
Ik heb er hartstikke plezier in en dat had ik nooit verwacht.
Ik leer ook nieuwe dingen. Dat veel om geld draait. Dat was vroeger ook zo. Maar op het internet is dat ook zo. En daar sta je niet bij stil. Dat weet ik nu.
Dat vind ik interessante dingen. Ik heb er plezier in dat ik nu beter weet hoe de wereld in elkaar zit.
Ik heb geen geduld. Dus ik had nooit gedacht dat ik hiervoor het geduld zou hebben. Maar het is toch gelukt.
Ik heb mezelf en mijn omgeving echt verrast hiermee.
Ja, het verruimt je geest. 100 procent!
Ik had het nooit gedacht. Maar het is echt zo.
Veel ouderen gebruiken internet vooral om contact te houden met familie en vrienden.