Hoofdrol voor Milan in film

Milan speelt de hoofdrol in de film ‘Als de huid vraagt’. Hij speelt daarin ‘Maarten’.

Een zorgzame, grappige man met een verstandelijke beperking. Die voor het eerst in zijn leven seksuele gevoelens ervaart.

Chantal van Steffie sprak Milan over zijn ervaringen als acteur.

Hoe vond je het om in deze film te spelen?

Het waren de leukste weken van mijn leven. Het was een warm bad. Het waren best lange dagen. Maar de moeder van de regisseur bracht mij naar de set. En aan het einde van de dag, bracht ze mij ook weer thuis. Dat was altijd heel gezellig. En iedereen was op de set lief voor elkaar.

Opnames voor Als de huid vraagt.

Hoe ben je acteur geworden?

Als kind speelde ik in Oliver Twist. Dat was een musical van een buurtverenging. Die was zo goed dat we ook in andere plaatsen mochten optreden. Daarna heb ik een poos niks met acteren gedaan.

Ik werk nu bij de LFB en daar hebben we een toneelstuk gemaakt over ons leven. Dat stuk heette ‘De verwanten’. Daarmee hebben we twee jaar door Nederland gereisd. Daarna heb ik ook meegewerkt aan het tv-programma ‘Een buitengewoon gesprek’.

Waar komt jouw liefde voor acteren vandaan?

Ik vind het leuk om op het podium te staan. En met anderen bezig te zijn, die ook een passie hebben voor theater. Ik ben graag creatief bezig. Het zit gewoon in mij. Ik maak ook filmpjes over communicatie voor het LFB. Uiteindelijk is die liefde voor acteren steeds groter geworden.

Milan speelt als Maarten de hoofdrol in de film 'Als de huid vraagt'.

Milan speelt in de film Maarten: "Door in deze film te spelen, ben ik zelfverzekerder geworden."

Hoe heeft de regisseur van de film ‘Als de huid vraagt’ jou gevonden?

Ik was ingeschreven bij een castingbureau. Via die weg heeft Merel mij gevonden. Ik werd ineens gebeld: “We zijn op zoek naar iemand die de hoofdrol wil spelen in een film.” Toen dacht ik: “Wow, dit is heel gaaf!” Mijn ouders waren eerst sceptisch. Ze vroegen zich af of het niet te veel zou zijn. Met het leren van de teksten bijvoorbeeld.

Ook vroegen ze zich af of ik wel met mijn blote bovenlijf in beeld wilde. Maar ze zijn heel enthousiast over hoe de film geworden is. Merel is de regisseur van de film. En zij heeft het zo goed gedaan. Zij heeft met mij en de andere acteurs vooraf geoefend.

De film gaat over intimiteit. Hoe was het om de intieme scènes te spelen in de film?

We hebben veel gelachen op de set. Voor een scène moest ik met een prothese in mijn onderbroek liggen op bed. Om zo een erectie na te bootsen. Dat was even ongemakkelijk. Maar er werd zo mooi mee omgegaan. Een grapje en een dolletje. Maar allemaal zo relaxed. Alsof het de normaalste zaak van de wereld was.

Er werd ook goed voor mij gezorgd. Zo werd de deken over mij heen gelegd totdat we echt met filmen begonnen. De intimiteitscoördinator was ook echt een topper.

In de film zie je hoe Maarten omgaat met zijn gevoel.

In de film zie je hoe Maarten omgaat met zijn gevoel.

Het spelen van gevoelens

Hoe was het om te werken met een intimiteitscoördinator?

Een intimiteitscoördinator begeleidde de intieme scènes op de filmset. Ik had nog nooit van een intimiteitscoördinator gehoord. Maar we hebben goede gesprekken gehad. We spraken over hoe het voor mij is om intiem te zijn op de set. Dat heeft mij wel geholpen. Bijvoorbeeld de kus in de film. Dat was ook even ongemakkelijk. Maar het was ook wel weer heel mooi. Het werd zo plastisch, dat er eigenlijk geen gevoel bij zat. Maar ik heb het gevoel wel kunnen spelen. Dat gaat automatisch bij mij.

Welke scène vond je het mooist om te spelen?

De scène waarin Maarten met zijn zus aan tafel zit. Ik vind het mooi hoe zijn zus hem daar begrenst. Maar ook hoe ze speels met elkaar omgaan. Dat herken ik van mijn eigen familie. Wij praten ook makkelijk over dingen. Met mijn zus heb ik nu een hele goede band. Maar dat is vroeger wel eens anders geweest. De band met mijn zus, die ik soms gemist heb, vond ik in die scene.

Mijn zus is mee geweest naar de première. Een première is het moment waarop de film voor het eerst te zien is. Mijn zus vond het zo indrukwekkend. We waren allebei ook wel emotioneel. Ik dacht: “Wauw, dat heb ik toch gefikst.” Mijn zus was trots op mij. Sindsdien zijn we nog closer geworden.

Maarten krijgt een kus van zijn zus.

Op het grote scherm

Hoe was het om de film voor het eerst te zien?

Ja, heel raar. Het was in de bioscoop. Op een enorm scherm en de boxen op hard volume. Dus het komt gelijk goed binnen. Dat had wel een impact op mij. Het was ook de eerste keer dat mijn ouders de film zagen. Ze vinden het heel mooi geworden.

Daarna voelde het wel als een soort gat. Toen het klaar was. Ik dacht: “Op naar de nieuwe klus”. Het was zo’n lief team. Iedereen stond voor elkaar klaar. Op de première heb ik door iedereen mijn filmteksten laten tekenen. Dus alle spelers en mensen van de set hebben daarin iets voor mij geschreven. Dat vond ik heel vet. En iedereen kreeg een poster van de film. Daarop wilde iedereen mijn handtekening hebben.

Wat heeft het voor jou betekend om in een film te spelen?

Ik heb meer vertrouwen in mezelf gekregen. Vroeger ontweek ik de spiegel. Ik walgde ervan om mezelf te zien. Daar werd ik boos van. Ik dacht altijd: “Ik ben een mislukt kind met een beperking. Dat verander ik niet.” Door de film kom ik toch langzaam uit mijn schulp. Ik laat die slachtofferrol achter mij en denk nu: “Ik ben wie ik ben”. Ik mag er zijn zoals ik ben.

Mooie reacties

Wat hoop je dat mensen zien in de film?

Ik hoop dat ze zichzelf in de film terugvinden. Net als ik. En ook de veiligheid om te praten met anderen. Het gebeurt vaak dat mensen in de zorg verliefd worden op een begeleider. Want begeleiders weten alles van je. Ze zien je soms zelfs letterlijk naakt. Dan kunnen er gevoelens komen die niet helemaal de bedoeling zijn. Ik hoop dat mensen de veiligheid en openheid vinden om dit met hun begeleiders te bespreken.

Ga je vaker acteren?

Zeker! Ik ga op de vrijdagen in een dagbesteding in Zwolle werken. Daar maken we een eigen toneelstuk. We schrijven het zelf, bereiden het voor en spelen de rollen. We worden erbij begeleid en getraind.

Wat is de mooiste reactie die je hebt gekregen op deze film?

Dat Maarten zo op mij lijkt. Dat ik een stuk van mezelf erin heb gestopt. Tuurlijk is Maarten anders dan Milan. Maar ik heb mezelf wel in kunnen brengen. En dat hebben mensen gezien.